De eerste dagen op school

12 februari 2022Tamara

Voor het eerst naar school gaan, is voor elk kind een grote aanpassing. Voor een kindje met (vermoeden van) autisme is het dat nog meer. Remus zijn eerste maandje school zit erop en ik vertel graag over de eerste dagen op school.

Een goede school gekozen

Eerst en vooral hebben wij voor Remus met veel zorg een goede school uitgekozen. Ik ben ervan overtuigd dat de meeste scholen wel goed zullen zijn, maar niet elke school is goed voor elk kindje. Het ene kindje heeft misschien meer structuur nodig, de andere net wat minder. De ene wil graag veel klasgenootjes en een ander zou nog het liefst 1 op 1 krijgen. Hoe je een school kiest voor je peuter vertelde ik in een vorig artikel.

Het begin

De eerste dagen op school waren best overweldigend. Het was zoeken naar een ritme, dit zowel voor ons, voor hem als voor de juf. Dat vroeg opstaan en laat thuis zijn was voor hem best een aanpassing. Nu is hij ook echt elke dag weg, terwijl hij vroeger altijd maar 3 dagen per week ging naar de crèche. Maar de allereerste dagen verliepen wel fijn. De juf stuurde geregeld een Whatsappje met een foto en dat was zoveel waard.

De eerste dagen op school

Voltijds of halftijds naar school?

Na de eerste week werd de vraag gesteld of hij niet beter halftijds wou gaan. Remus was naar de namiddag toe heel moe, maar wou op school geen dutje doen. In de crèche deed hij meestal geen dutjes meer, maar hij sliep toen ook elke dag tot minstens 8 uur, dus dat scheelt natuurlijk. We gingen het nog een weekje de tijd geven en dan beslissen.

Na twee weken was Remus heel wat meer aangepast en lukt voltijds goed. Hij is meestal wel gesneuveld tegen 18 uur, maar welk kind is dat niet? Ik ben daar best wel blij om, want halftijds zou nog meer weg-en-weer rijden zijn (al zit dat in de toekomst er wel aan te komen als hij naar het revalidatiecentrum gaat).

Remus in de klas

Remus zit met 13 andere kindjes in de klas, dat getal wordt normaal niet verhoogd naar het eind van het jaar toe. Ze werken eerder met een doorschuifsysteem: kinderen die ervoor klaar zijn, schuiven door naar het eerste kleutertje. Kindjes die wat langer tijd nodig hebben, blijven ook gewoon langer. Remus stelt het wel goed tussen de andere kindjes, al kan ik me voorstellen dat hij niet veel aandacht schenkt aan de anderen.

Ok, hij begrijpt niet zo goed dat hij in de rij moet staan, dat hij een handje mag geven aan een ander kindje om te wandelen en dat hij eigenlijk op 1 plaats in de klas hoort te blijven, maar dat geeft niet. Er is ruimte voor alle kindjes, ook kindjes die anders denken of met een ontwikkelingsachterstand.

Remus is ook niet zindelijk en we denken ook niet dat dit binnenkort zal veranderen. Er zijn nog kindjes die niet zindelijk zijn en dat vind ik wel fijn dat daar ook geen verwachtingen rond gebonden zijn van school uit. Ik begrijp absoluut dat dit niet voor elke school haalbaar is, daarom zocht ik ook bewust een school die wel meer tijd kan besteden aan al zijn kindjes. Ik zie dat vrij ruim, want elk kindje heeft nood aan aandacht en een persoonlijk gevoel. Nogmaals: ik verwijt geen scholen, we weten allemaal dat het onderwijs dringend aan hervorming toe is.

Een maand naar school

Remus gaat nu precies een maand naar school en ik denk dat hij het supergoed doet. Hij is blij en enthousiast. Ik merk dat hij zich al gehecht heeft aan de juffen en dat doet me zoveel plezier. Als ik hem ga halen, is hij altijd heel blij om me te zien. Het is een heuse strijd om hem dan in de auto te krijgen, want dat wil hij dan weer niet. Ik kan niet zeggen of dit is omdat hij wil blijven of omdat dit zijn manier van ontlading is. Maar eenmaal thuis is het weer voorbij en is hij weer dezelfde.

De eerste dagen op school gingen echt heel erg goed. We konden eigenlijk geen betere start gewenst hebben. Hopelijk blijft het zo. 🙂

Comments (8)

  • Saskia

    21 februari 2022 at 12:10

    Wat super fijn te horen dat het zo goed gaat met Remus! Een goede keuze geweest dus en fijn zo’n start.
    Hier in NL pas met zijn 3e verjaardag kijken naar scholen, komt dus ook steeds dichterbij. Ben zo benieuwd!

    1. Tamara

      25 februari 2022 at 09:24

      Ooooh zo spannend! Echt zo het einde van een tijdperk precies als ze uit de opvang gaan.

  • Audrey

    14 februari 2022 at 18:57

    Wat ontzettend goed dat jullie zo’n fijne school voor hem hebben gevonden! Heel blij voor jullie dat het zo goed gaat en er alle ruimte is voor wie hij is en wat hij wel en (nog) niet kan.

    1. Tamara

      16 februari 2022 at 15:34

      Daar zijn we echt heel dankbaar voor, inderdaad! Het is niet vanzelfsprekend.

  • Anne

    13 februari 2022 at 08:21

    Inderdaad, ik denk dat de meeste peutertjes gesloopt zijn na een dag school. Echt blij om lezen dat Remus het goed doet!

    1. Tamara

      13 februari 2022 at 13:25

      Ja hé, dat denk ik ook! Hij doet het erg goed! Merci 🙂

  • Annette

    12 februari 2022 at 20:29

    Lieve mama van Remus,
    Ik kwam toevallig via fb op je blog-site terecht en ik herken veel in je verhaal. Mijn zoon was ook altijd al anders. Kreeg op zijn 5e diagnose ADHD en op zijn 8e kwam daar ook de diagnose autisme bij. Het is een ontzettende lieverd (net als jullie Remus, als ik de verhalen zo lees).
    Het belangrijkste hebben jullie al gedaan: nl. hem accepteren voor wie hij is! En daarvoor hoef je je ook niet te verdedigen naar anderen toe. Hij mag er gewoon zijn!
    In 1 blog sprak je over een rouwproces bij het horen vd diagnose…. Ik wil je niet ontmoedigen, maar dat proces blijft. Er komen steeds weer dingen op je pad, die anders lopen dan verwacht. Daarom mijn advies: denk niet te ver vooruit! Geniet van je kind in het hier en nu. Zijn ontwikkeling (school/vriendjes maken/feestjes) zullen misschien anders verlopen dan verwacht/gehoopt en soms is dat even slikken. Maar zoals je al eerder aangaf: hij komt er wel, op zijn manier.
    Een mooie quote vind ik zelf: The Maori word for Autism is “Takiwatanga”. It means “in his/her own time and space”.
    Veel succes en geniet van jullie kinderen. Groetjes van een mama uit Nederland van een bijna 18-jarige jongen, die ook anders is

    1. Tamara

      13 februari 2022 at 13:24

      Hoi Annette, dank je wel voor je lieve woorden! Je hebt echt helemaal gelijk. We genieten dan ook echt van het hier en nu, al is het soms effe lastig om niet te veel stil te staan bij de toekomst. Maar we zien hem elke dag groeien en we zijn dan ook supertrots. Wat een mooie quote ook, dat heb ik nog niet gehoord! Erg bedankt om te delen. 🙂

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Eindelijk goed in mijn vel dankzij Fit by Charro

28 januari 2022

Next Post

De laatste onderzoeken bij COS en een diagnose

25 februari 2022